Media: Drugsopvang die met ’2,5 miljo...

Drugsopvang die met ’2,5 miljoen’ te duur was, kost nu 6,7 miljoen
 
Door ERIK LOUWES

EEN DAG - en nachtopvang voor drugsverslaafden zou eerst 2,5 miljoen euro kosten. Dat werd in 2002 nog onverantwoord veel gevonden. Nu kost de drugsboot 6,7 miljoen euro.


De Arnhemse gemeenteraad heeft drie jaar geleden besloten om een dag- annex nachtopvang te creëren voor de meest overlastveroorzakende drugsverslaafden. Zestig tot zeventig zouden er overdag opgevangen moeten worden, dertig tot veertig zouden er ook moeten kunnen overnachten.

En langdurige zoektocht in het buitengebied werd gestaakt, toen bleek dat het schier onmogelijk was drugsverslaafden daarheen te lokken, terwijl de binnenstad het territorium is om aan geld (diefstal) en drugs te komen.

Vervolgens vielen drie locaties in de binnenstad - de huidige drugsverslaafdenopvang Eusebiusbuitensingel, het vroegere Infocentrum Broerenstraat en het voormalig tijdelijk stadhuis Willemsplein - medio 2002 af, mede onder grote druk van protesterende binnenstadbewoners en -organisaties. Destijds werden de kosten beraamd op 2,5 miljoen euro. Het college van B&W en de politiek vonden dat onverantwoord veel, zeker omdat er geen garanties waren dat de criminaliteit fors zou dalen.

Omdat binnenstadslokaties waren afgevallen, werd in oktober 2002 gekozen voor een boot. In april 2003 werd gemeld dat de kosten op 4,3 tot 5 miljoen euro werden begroot, in november liep dat op tot een kleine zes miljoen. Wethouder Vlam vreesde eind november vorig jaar nog bijna acht miljoen, maar nu moet het met 6,7 miljoen uit kunnen: 5,6 miljoen voor de nieuwe boot, zeven ton voor zaken als leges, aansluitingen, kadevoorzieningen en inventaris en een half miljoen voor onvoorziene kosten.

Achteraf lijkt een bestaand pand goedkoper. Volgens directeur R. van der Leede van de gemeentelijke dienst Maatschappelijke Ontwikkeling kost de boot de gemeente jaarlijks zes tot zeven ton om te exploiteren. Een gebouw zou minstens vijf tot zes ton per jaar kosten, exclusief de kosten voor extra toezicht buiten. Vestiging in zogeheten portocabins was vanuit veiligheids- en inrichtingseisen onmogelijk geweest. Een boot is volgens Van der Leede dan ook niet veel duurder.

Wat zeker in de politieke discussie onderbelicht is gebleven, zijn de kosten die nog niet bekend waren. Die stonden ’pro memorie’ ofwel ’nog in te vullen’ in de nota’s. Dat deze kostenposten zo moeilijk waren in te schatten, kwam doordat in Nederland nergens een drugsboot is gebouwd. En de regels voor arbeidsomstandigheden zijn strenger. Daarom bleek de vroegere Henri Dunant II van het Rode Kruis niet geschikt: plafonds te laag. Andere zaken die zo’n voorziening duur maken: radiatoren moeten beter dan thuis worden bevestigd. Het kan namelijk zijn dat een drugsverslaafde in een woedebui de radiator van de muur trekt en er een ander mee verwondt. Ander voorbeeld: er komt geen reguliere loopplank want verslaafden kunnen door gebrek aan evenwicht in het water vallen. En er komt niet één loopplank met kooiconstructie, maar meerdere. Want als politie of brandweer voor calamiteiten op de boot moet zijn, is één loopbrug ontoereikend.

Wethouder Vlam heeft verklaard dat in de nota’s steeds is aangegeven welke kostenposten nog onbekend waren. Wel waren indicaties gegeven. De huidige kostenraming van 6,7 miljoen euro valt binnen die kaders, stelt Vlam.

De gemeenteraadscommissie welzijn en volksgezondheid is in de afgelopen jaren tot drie keer toe van samenstelling veranderd. Maandag blijkt of de huidige commissieleden de ’erfenis’ accepteren of dat Vlam serieus onder vuur komt te liggen.
Bron: De Gelderlander van 05-01-2004