Media: Blauwe dorp lijkt nu op de....

’Blauwe dorp lijkt nu op de blauwe camping’

Door ERIK LOUWES en ALBERT OOST

Drugsboot De Boei is drie weken open, de ’blauwe camping’ is nu twee weken dicht. Buurtbewoners rond de opvangboot en het Van Verschuerplein klagen over overlast. Ze hopen dat die snel vermindert.

Henk Groeneveld op het Van Verschuerplein. - Foto: Marc Pluim

Langs de Nieuwe Kade lokt een triest uitziende vrouw automobilisten. Twee tippelaarsters staan op de Westervoortsedijk, vlakbij de voormalige gedoogplek voor verslaafden, de blauwe camping. Naast de Sabelspoort stoot een zwaar verslaafde man, die totaal de weg kwijt lijkt te zijn, onverstaanbare klanken uit. In de Rietgrachtstraat fluistert een donkere, kleine gedrongen man zijn rood- en zwartharige vriendin nog wat in het oor voordat ze automobilisten tot stoppen probeert te bewegen. Een voorbijganger maakt een grote boog om een groepje zwervers dat tegen de kademuur hangt. Politiemensen in uniform zijn gedurende de rondgang in de omgeving van De Boei in geen velden of wegen te bekennen. Een andere avond deze week laat een soortgelijk beeld zien.

Het is de Arnhemse wereld eind 2004. Drugsboot De Boei aan de Nieuwe Kade is in de eerste week van december geopend. Een week later ging de zogenoemde blauwe camping aan de Westervoortsedijk dicht. Daar mochten verslaafden een jaar lang in de openlucht bivakkeren. De camping zou in mei worden gesloten, maar dat werd uitgesteld nadat de drugsboot een week voor de opening zonk. Het herstel van de schade aan de boot heeft ruim een halfjaar in beslag genomen.

Een kleine drie weken geleden is de boot alsnog in gebruik genomen. Voorafgaand was een uitgebreid beheersplan gemaakt om de overlast te beteugelen. Extra politie-inzet en particuliere bewakers, allerhande activiteiten op de boot voor verslaafden en tal van andere zaken waren bedacht. Zo richtte het plan zich ook op het uiterlijk van verslaafden: dat moet worden opgekalefaterd met verplichte hygiëneregels.

Alles om te voorkomen dat de buurt in negatieve zin iets zou merken van het sluiten van de blauwe camping en het openen van de boot.

Criminoloog Balthasar Beke van het gelijknamige adviesbureau stelde bij de presentatie van het door hem geschreven beheersplan: "Het zal binnen zéér beperkte grenzen blijven."

Zo heeft de directe omgeving het nog niet ervaren. "Het blauwe dorp lijkt nu wel op de blauwe camping die is ontmanteld", zegt wijkbewoner Henk Groeneveld. Hij verwijst met de typering blauwe dorp naar de Van Verschuerwijk, die begin vorige eeuw werd gebouwd met huizen die met blauwe dakpannen waren gedekt. Groeneveld heeft met vijf medebewoners onlangs een werkgroep opgericht om de belangen van de wijk te behartigen.

In de wijk ervaren de bewoners al jaren problemen. Toen die op een hoogtepunt waren, besloten buurtbewoners een ’ploegje’ op te richten. "We hebben de hele wijk met ons ploegje toen schoongemaakt. We liepen ook ’s avonds rond om te kijken of hier mensen liepen die hier niets te zoeken hadden, of overlast veroorzaakten. We denken er nu over dat weer te gaan doen. Het is een hoop werk en kost heel veel tijd, maar als de politie te weinig doet, moeten we toch voor onze eigen wijk opkomen. De blauwe camping was voor ons een ideale voorziening. We hadden nagenoeg geen last meer", stelt Groeneveld. "Het grote verschil met de boot is dat alle verslaafden op de blauwe camping mochten komen. Niemand werd er weggestuurd."

Voor de boot moeten verslaafden worden geïndiceerd. Ofwel: ze moeten aan eisen voldoen. De boot is voor ’Arnhemse’ dak- en thuisloze verslaafden die grote overlast veroorzaken. Maar wie een gevaar is voor de medewerkers en andere verslaafden, komt er niet op. Verslaafden uit andere steden moeten het in de Gelderse hoofdstad op straat zien te rooien.

"Overlast kunnen we nooit helemaal uitsluiten. De situatie is voor iedereen nieuw. Het kan inderdaad zijn dat buurtbewoners er wat van merken. Wij proberen daar goed op te reageren. Signalen dat het de spuigaten uitloopt, hebben we nog niet gekregen", zegt politiewoordvoerster Remke Weller.

Volgens bewoner Henry Mensink van de Broekstraat valt de overlast inderdaad wel mee. "Een paar jaar geleden had je heel veel last. Het is door gemeente en politie goed opgepakt. Heel af en toe lopen hier junks en tippelaarsters door de straat."

Zijn woorden worden echter ontkracht door verslaafden die halverwege de Broekstraat een benedenwoning in- en uitlopen. "Hier woont een vriend van ons. Geen dealer hoor", beweert verslaafde Serdar, die opkijkt als een andere vriend de deurbel van de benedenwoning niet kan vinden en al roepend de bewoner probeert te bewegen de deur open te doen. "Sinds de blauwe camping weg is, zijn we dakloos. De boot is vol, dus wij moeten weer in de openlucht lopen. Misschien dat we er over twee weken op kunnen", zegt Serdar.

Zijn maatje Martina onderschrijft Serdars uitspraak: "Ja, we lopen hier nu weer meer in de buurt rond. Waar moeten we anders heen. Ik kan me voorstellen dat de buurt het niet leuk vindt. Maar wij zouden ook liever op de boot onderdak vinden."

Een tippelaarster reageert met ’Ik geef geen verklaringen aan de media’ terwijl ze opnieuw oogcontact probeert te krijgen met de bestuurder van een grote personenauto die voor de vierde keer in een kwartier langsrijdt.

Bron: De Gelderlander van 28-12-2004